ELLI BESINCI BÖLÜM
YETIME ZULÜM ETMEYI YASAKLAMAK
Ulu Allah (C.C.) buyuruyor ki:
"Yetimlerin mallarini zalimce (haksiz
yere) yiyenler, ancak ve ancak
karinlarina ates dolduruyorlar. Onlar
cehenneme atilacaklardir."
(Nisa Sure-i Celilesi; 10)
Katade (R.A.) der ki. «Bu âyet Gadafan
kabilesinden bir adam hakkinda inmistir.
Bu adam Vâli olmus onun küçük yastaki
yetim yegenin malini yemistir.»
Âyetteki «zâlimce» deyimi «zorla» veya
«haksiz yere» demektir, buna göre fikih
kitaplarinda belirtilen sartlar uyarinca,
haksizlik maksadi tasimaksizin yetimin
malini kullanmak bu hükmün disindadir.
Ulu Allah (C.C.) buyuruyor ki:
"Yetimin velisi zengin ise, yetim
malindan yemekten uzak dursun, fakir ise
ölçülü olarak ondan yesin."
(Nisa Sure-i Celilesi; 6)
Âyetteki «ölçü olarak» ifadesi,
«ihtiyaca yetecek kadar» veya «borç
olarak» yanud «emeginin karsiligi
olarak» demektir. Veli yetim malinden
aldigi borcu, eli genisleyince geri
verir, eli hiç bir zaman genislemezse,
aldigi kendisine helâldir.
Ulu Allah (C.C.) su âyette yetimlerin
hakkinin önemi ve bu hususta gayet titiz
davranilmasi konusunda velileri
uyarmaktadir.
Ulu Allah (C.C.) söyle buyuruyor:
"Arkalarinda zavalli yavrular
birakirlarsa zulüm göreceklerinden
korkanlar ayni endiseyi yetimlere karsi
da duysunlar, Allâh'dan korkarak dogru
konussunlar."
(Nisa Sure-i Celilesi; 9)
Âyetin, malin üçte birinden fazlasi için
yapilacak olan vasiyetler ile ilgili
oldugunu ileri süren görüs bir yana
birakilacak olursa yukardaki Allah (C.C)
Kelâminin özü, mes'ûliyyeti altinda
yetim barindiran kimse hakkindadir. Âyet
yetime hitap tarzina varincaya kadar her
hususta iyi davranmaya tesvik
etmektedir. Yetimin velisi ona kendi
çocugu imis gibi «yavrum» diye hitap
etmeli, öldükten sonra malinin çocuguna
ve zürriyetine nasil iyilik ve ikramla
taksim edilmesini ve onun malina
bakilmasini isterse yetime de öyle
muamele etmelidir. Çünki ceza gününün
hâkimi, herkese amelinin karsiligini
verir. Sen ne yaparsan onun aynisini
görürsün.
Insanoglu baskasinin mal ve evlâdi
üzerinde güven içinde tasarruf ederken
ansizin ölümün pençesine düser, o zaman,
Allah (C.C) ona, mali, çoluk - çocugu,
karisi ve diger yakinlari hakkinda
baskalarina yaptiginin tipkisi olan bir
muamele ile mukabele eder. Eger iyi
davrandi ise karsilasacagi mukabele de
iyi. Kötü davranmissa görecegi mukabele
de kötü olur.
Buna göre akli basinda olan bir kimse,
dininin zedelenmesinden endise etmiyorsa
kendi malina ve çoluk - çocuguna karsi
endise duymali; velinin — yetim olsalar
— çocuklarina karsi nasil davranilmasini
istiyorsa, mes'ûliyyeti altinda yasayan
yetimlere karsi da ayni tavri
takinmdlidir.
Bildirildigine göre Ulu Allah (C.C), Hz.
Davud'a (A.S.) buyurdu ki:
«Yâ Dâvud! Yetime karsi cana yakin bir
baba gibi ve dula karsi da müsfik bir
koca gibi davran. Bilesin ki, ne ekersen
onu biçersin. Çünki günün birinde
mutlaka öleceksin, senin de geriye yetim
çocugun ve dul esin kalacak.»
Yetim malina karsi titizlik göstermek,
bu hususta zulümden kaçinmak hakkinda
âyetlerdeki ikazi destekleyen, bu vahim
ve yikici kötülüge kapilmaktan insanlari
uzak durmaya çagiran bir çok hadisler
vardir.
Müslim'e göre Peygamberimiz (S.A.S.)
buyuruyor ki:
«— Ya Ebû Zerr! Seni zavalli
görüyorum, ben kendim için ne
istiyorsam, senin için de onu diliyorum.
Sakin iyi kisiye bile âmir olma. Sakin
yetim malina veli olma.»
Buhari ve Müslim'in rivayetine göre
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
«— Su yedi mahvedici seyden kaçinin.»
Sahabiler «Yâ Rasûlallah (s.a.v) nedir
onlar?» diye sorarlar. Peygamber
(s.a.v)'imiz onlara su cevabi verir:
«1) Allah'a ortak. 2) Büyücülük, 3)
Haksiz yere Allâh'in haram kildigi bir
canliyi öldürmek, 4) Faiz yemek, 5)
Yetim mali yemek.
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
«— Su dört kimseyi cennete koymamak»
oranin nimetlerinden kendilerine
taddirmamak Allah (C.C)'in kesin
kararidir.
1) Devamli içki içen.
2) Faiz yiyen.
3) Haksizlikla yetimin malini yiyen.
4) Ana - bayaya âsi olan.»
Ibni Hibban'a göre Peygamber (s.a.v)´imizin
Amir Ibni Hazm vasitasiyle Yemen halkina
gönderdigi mektubun bir yerinde sunlar
yazili idi:
«— Kiyamet Günü Allah (C.C) katinda en
büyük günahlar sunlardir.
1) Allah (C.C)'a ortak kosmak.
2} Haksiz yere mü'min bir cana kiymak.
3. Savas günü Allah (C.C) yolundan
kaçmak.
4) Ana - babaya âsi olmak.
5) Namusiu bir kadina zina iftirasi
atmak.
6) Büyücülük ögrenmek.
7) Faiz yemek, yetim mali yemek.»
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
«— Kiyamet Gününde, bir kavim ates
fiskirarak kabirlerinden
dogrulacaklardir.» Peygamber (S.A.S.)'imize
«Bunlar kimlerdir. Yâ Rasûlallah
(S.A.S.)» diye soruldu. O su cevabi
verdi.
Ulu Allah (C.C)'in: «Yetimlerin
mallarini haksizlikla yiyenler,
karinlarinda atesten baska bir sey
yemezler» mealindeki âyetini görmüyor
musun?»
Müslim'e göre Miraç hadisinin bir yeri
söyledir:
«— Bir de baktim bir takim adamlarin
yanindayim. Onlara kimler tevkil edilmis,
çenelerini parçalayan baska bir gurup da
atesten getirerek agizlarin ve
yuttuklari taslar arkalarindan çikiyor.
Cebrail (A.S)'e «Bunlar kimdir?» dîye
sordum, bana: «Bunlar yetimlerin
mallarini haksizlikla yiyenlerdir,
onlarin yedigi karinlarinda tutusan
atesten baska bir sey degildir» diye
cevap verdi.»
Kurtûbî tefsirinde Ebû Said-ül Hudrî
(R.A.) nin rivayetine dayanarak
Peygamber (s.a.v)´imizin söyle buyurdugu
bildiriliyor.
«Mirâc gecesi dudaklari deve dudagina
benzeyen bir takim kimseler gördüm,
baslarinda dudaklarindan tutan kimseler
vardi. Bunlar kendilerine biraz sonra
arkalarindan düsürdükleri atesten
kayalar yutturuyorlardi. Cebrail (A.S)'e
«Bunlar kim?» diye sordum. Bana «bunlar
yetimlerin mallarini haksizlikla
yiyenlerdir» diye cevap verdi.»
|
|