|
YIRMIBESINCI BÖLÜM
ZEKÂT VE CIMRILIK
Yüce Allâh (C.C.) buyuruyor ki:
«— Allah'in kendi fazileti ile bagislamis oldugu
malda cimriîik ederek zekâtini vermeyenlerin,
kendileri hesabina faydali bir davranista
bulunduklarini sanmasinlar. Bu yaptiktan
kendilerine kötülüktür. Cimrilik ederek
yanlarinda tuttuktan zekât, kiyamet gününde,
atesten bir halka olup boyun karma
geçirtecektir.»
(Âl-i Imran Sûre-i celilesi - 180)
Allah Teâlâ (C.C.) buyuruyor ki:
«— O Allah'a ortak kosanlarin (müsriklerin) vay
haline ki, onlar mallarinin zekâtini vermezler
ve Âhiret Günü'ne de inanmayanlar da onlardir.»
(Fussilet - 6-7)
Peygamberimiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
«— Mal sahiplerinin vermekten kaçindiktan zekât
payi, Kiyamet Günü azgin bir yilan sekline
sokularak boyunlarina dolanacaktir.»
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
«— Ey Muhacirler toplulugu! Bes sey var ki
bunlar basiniza gelir ve bunlarla imtihan
edilirseniz bunlara yetizmenizden Allah (C.C)'a
siginirim:
1 — Bir Cemiyette fuhus yaygin ve aleni hale
gelince o cemiyette o zamana kadar görülmemis
olan bozukluk ve hastaliklar salgin hale gelir.
2 — Eksik ölçüp tartanlarin belirdigi bir
cemiyette kitlik yillari, gecim sikintisi ve
zalim yönetim basgösterir.
3 — Mallarinin zekâtini vermeyenlerin çogaldigi
bir cemiyette kuraklikta cezalandirilir, öyle
ki, hayvanlar olmazsa hiç yagmur yüzü
göremezler.
4 — Allah (C.C)'a ve O'nun Rasûlüne verdigi
sözden cayan bir cemiyetin basina dis düsman
musallat edilerek sahip olduklari bazi
imtiyazlar ellerinden alinir.
5 — Devlet adamlari Allah (C.C)'in Kitabi'na
göre hükmetmeyen cemiyetlerde iç kargasaliklar
bas gösterir.»
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
"Bütün hayatini cimrilik icinde geçirdikten
sonra ölmeye yakin cömert kesilenlere Allah
(C.C) bugzz eder.."
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
«— Su iki sIfet mü'minde birlesmez: Cimrilik ve
huysuzluk.»
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
«— Allah (C.C)'a yemin ederim, hiç bir cimri
Cennet'e giremez.»
Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
"Aman, cimrilikten sakininiz. Çünkü cimrilik bir
cemiyeti hem zekât vermekten kaçinmaya, hem
akrabalik baglarini çignemeye ve hem de
birbirlerinin kanani dökmeye sürükler."
Yine Peygamber'imiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
"Allah (C.C), alçakligi yaratirken hamurunu
cimrilik ve mal ile yogurdu."
Hasan Ül-Basrî'ye (R.A.) «Cimrilik nedir?» diye
sorarlar, o da «Insanlarin malinin zekât olarak
verdigi kismini kayip, elinde kalan kismini
sefer saymasidir.»
Hic süphesiz cimriligin kaynagi mal sevgisi,
asiri ihtiras, fakir düsme korkusu ve evlat
sevgisidir.
Nitekim, Peygamberimiz (S.A.S.) buyuruyor ki:
«—- Çocuk, insani korkak ve cimri yapar.»
Öte yandan öyleleri var ki, ne malinin zekâtini
verir ve ne de kendi ve âlesine varlikli bir
hayat yasatmaya elivarir. Bunlarin biricik hazzi
ve arzusu paralarini gözleri önünde görmek,
hatta avuçlarinda tutmaktir, oysa ki, bu
kimseler günün birinde ölüp gideceklerini
bilirler.
Nitekim bir sâir böyleleri için söyle diyor:
«Kardesim, insanlarin hayvan olanlan vardir.
Zeki ve görgülü bir adam kilgindadirlar.
Malina dokunan musibeti hemen sezer.
Fakat dinine zarar veren musibetin farkina
varmaz.»
Diger bir sâir de bu konuda söyîe der:
«Cimrilik salgin bir hastaliktir: yakismaz
Mertlere,
akli basinda olanlara ve dindarlara.
Cimriligi, elaçikligina ve itibara tercih
edenler.
Yemin ederim ki, aldanmislardiar.
Yazik o kimseye ki. hem dünyanin hem de Âhiretin
hakkni engeller.
Dininden sonra, bir hic ugruna dünyasini da
satar.»
Diger bir sâir de söyle diyor:
«Bir mal ki dosta faydasi dokunmaz.
Yakinlara yaramaz ve yoksulun durumunu
düzeltmez.
Onun âkibeti bir vârisin eline geçmektir.
Mali miras birakan cimriye de Âhirette pismanlik
düser.»
Bisr (rahimehullah) der ki: «Cimri ile
karsilasmak acidir, ona bakmsk ise kalbe sikinti
verir»
Araplar eskiden beri cimrilik ve korkakligi
utanilacak huylar sayarlardi.
Nitekim bir sâir bu hususda söyle der:
"Ver, azalir diye korkma.
Çünkü Allah (C.C), rizk'ari kullar arasinda
bölüstürmüstür.
Isler bozuk giderken cimriligin faydasi yok.
Buna karsilik isler yolunda giderken vermenin
zarari yok."
Diger bir sâir de söyîe diyor:
«insanlari cömerte dost görüyorum.
Amma, halkin içinde cimrinin dostu olan hic
kimseyi görmüyorum.
Cimrinin ailesi içinde bile kinandigini gördüm.
Bu sebebie cimri olarak anilmayayim diye kendi
kendime ikramda bulundum.»
Cimri bir kimseye, baskasi için mal toplamakta
zararin acisina katlanmak, ve bol oian malinin
tadini ve hayrini görmemek cimriligi kâfidir.
Sâir Veki, Böylesi hakkinda söyle der:
«Cimri, varis için kendini mal biriktirmeye
adamis bir alçaktir.
Vârisleri hesabina, o sadece bir koru
bekçisidir.
Tipki kendisi aç oldugu halde,
Avini, baskalari yesin diye yakalayan av köpegi
gîbi...«
«Cimrinin malini ya âfete, veya vârise müjdele»
sözü. Hikmetli ata sözlerinden biridir.
Imam-i Azam (Allah (C.C) O'na rahmet etsin)
buyurur:
"Ben cimrinin âdil olabilecegine ihtimal
veremem. Cünki cimrilik, sahibini aldanmayayim
diye, mizmizlanarak saymaya ve sonunda hakkindan
fazlasini almaya sürükler. Böyle bir insan
güvenilmeye de lâyik degildir.»
Bir gün Yahya (A.S.) Iblis ile karsilasir ona: «Yâ
iblis! Söyle bana, dünyada en sevdigin ve en
kizdigin insan hangisidir?» diye sorar. Iblis
ona «En sevdigim insan, mü`minin cimrisi ve en
nefret ettigim insan da, fâsik cömerttir.» diye
cevap verir. Hz. Yahya (A.S.) ona «Neden» diye
sorar. Seytan su cevabi verir: «Çünki cimrinin
cimriligi bana yeter, fakat fâsik cömerde
gelince. Allah (C.C)'in, cömertligini gözönünde
bulundurarak onu afedeceginden korkarim." Daha
sonra seytan «Eger sen Yahya (A.S) olmasan sana
bu sirri açmazdim» diyerek yürüdü, gitti. |